برچسب: طالبان

خبرگزاری فرانسه در گزارشی تکان دهنده از غرب افغانستان ضمن اشاره به وضعیت اقتصادی بحرانی در این کشور زندگی خانواده‌هایی را روایت کرده که مجبورند برای امرار معاش و نجات از گرسنگی دختران خود را بفروشند.

گزارش فرانس‌پرس اینگونه آغاز می‌شود: «فهیمه وقتی از زبان شوهرش شنید که مجبورند دو دختر کوچک خود را برای نجات خانواده از گرسنگی بفروشند بسیار گریه کرد.»
این خانواده پس از آواره شدن در پی خشکسالی به غرب افغانستان کوچ کرده و اکنون برای تامین مایحتاج اولیه زندگی خود به شدت در مضیقه هستند.
فرشته، شش ساله و شکریه، یک و نیم ساله دختران این خانواده هستند که هنگام تهیه گزارش با لباس‌ها و صورت های آغشته به گل و لای کنار مادرشان در پناهگاهی سفالی و پوشیده با برزنت‌های سوراخ شده لبخند می‌زدند.
دختران بی‌گناه خبر نداشتند که اخیرا به خانواده‌های شوهران آینده خود که آنها هم هنوز کودکانی بیش نیستند فروخته شده‌‌اند.
این خانواده‌ برای دختر بزرگ‌تر ۳ هزار و ۳۵۰ دلار و برای خواهر او ۲ هزار و هشتصد دلار از خریداران دریافت خواهند کرد.
زمانی که این مبالغ به طور کامل پرداخت شود (اگر چه ممکن است چند سال به طول بیانجامد) دو دختر فهیمه و شوهرش باید با خانواده و اردوگاه محل زندگی خود در«قلعهٔ نو»، مرکز استان (ولایت) بادغیس در شمال‌غرب افغانستان خداحافظی کنند.
این روایت به شکل غم‌انگیزی برای هزاران خانواده دیگر که اغلب به دلیل خشکسالی به این بخش از فقیر‌ترین منطقهِ افغانستان کوچ کرده اند، تکرار شده است.
خبرنگاران فرانس‌پرس در اردوگاه‌ها و روستاهایی که آوارگان را در خود جای داده‌اند با حدود پانزده نفر گفتگو کرده‌اند که همگی مجبور شده بودند دختران جوان خود را به مبالغی از ۵۰۰ تا ۴ هزار دلار بفروشند.
این جریان متاسفانه بسیار فراگیر و گسترده شده است. نمایندگان اردوگاه‌ها و روستاها از زمان خشکسالی در سال ۲۰۱۸ به این سو ده‌ها مورد از فروش دختران از سوی خانواده‌های در تنگنا قرار گرفته را گزارش کردند و این میزان پس از خشکسالی‌های سال جاری در میان آوارگان افزایش چشمگیری داشته است.
خانواده صابره، زن بیست و پنج ساله‌ای که در همسایگی خانواده فهیمه زندگی می‌کند از یک خواربار فروشی به صورت قرضی غذا تهیه کرده بود و فروشنده سرپرست این خانواده را تهدید کرده بود که در صورت پرداخت نکردن بدهی آنها را به زندان خواهد انداخت.
این خانواده بدین ترتیب مجبور شد ذاکره، دختر سه ساله خود را که قرار است همسر آینده ذبیح‌الله، پسر چهار ساله خواربار فروش شود به فروش برسانند.
پدر شوهر آینده ذاکره تصمیم گرفته است که تا کمی صبر کند تا عروسش به اندازه کافی بزرگ شود و او را با خود به خانه ببرد.
صابره با نا امیدی به خبرنگار فرانس‌پرس می‌گوید: «راضی به این کار نیستم اما چیزی برای خوردن و آشامیدن نداریم و اگر روال به همین منوال پیش برود مجبوریم دختر سه ماه خود را هم بفروشیم.»
گل بی‌بی، یکی دیگر از همسایگان که او نیز دخترش «آشو» را فروخته، می‌گوید اکنون بسیاری از افراد دست به همین اقدام می‌زنند.
دختر هشت یا ۹ ساله گل بی‌بی به مردی ۲۳ ساله فروخته شده که خانواده «آشو» مجبور به پرداخت بدهی به او بوده است.
مرد جوان خریدار «آشو» اکنون در ایران است و گل‌بی‌بی نگران روزی است که وی قرار است برای بردن دختر به افغانستان بیاید.
خبرنگار فرانس پرس به اردوگاه دیگری در قلعه‌نو نیز سر زده و با برخی اهالی آنجا که وضعیت مشابهی را تجربه می‌کنند، گفتگو کرده است.
محمد یکی از ساکنان اردوگاه مجاور با نشان دادن عکس‌های دختران شش و ۹ساله‌اش که به خانه شوهران جوانشان دور از خانواده رفته‌اند، اشک می‌ریزد.
او به خبرنگار فرانس‌پرس می‌گوید: «ما دیگر آنها را ندیدیم؛ نمی‌خواستیم چنین کاری کنیم اما باید بچه‌های دیگرمان را نیز غذا می‌دادیم.»
در این گزارش آمده است که حداقل سن قانونی برای ازدواج دختران در حکومت قبلی افغانستان و پیش از به قدرت رسیدن طالبان شانزده سال بود.
یونیسف سال ۲۰۱۸ در گزارشی اعلام کرده بود که ۴۲ درصد از خانوارهای افغان دست کم یک دختر دارند که قبل از سن هجده سالگی ازدواج می‌کند.
دلیل عمده این ازدواج‌های زودرس مشکلات مالی و اقتصادی خانواده‌ها عنوان شده است. در این گزارش آمده است دخترانی که زود ازدواج می‌کنند در معرض خطرهای جدی، از زایمان‌های دشوار و پیچیده گرفته تا خشونت خانگی و خانوادگی قرار می‌گیرند.

یکی از مربیان تیم ملی والیبان بانوان افغانستان خبر از سر بریده شدن ماه‌جبین حکیمی والیبالیست افغانستانی توسط نیروهای طالبان داد.

 
ماه‌جبین حکیمی، از بازیکنان تیم ملی والیبال بانوان افغانستان که در رده سنی جوانان بازی می‌کرد، توسط طالبان در شهر کابل سر بریده شد
ثریا افضلی از مربیان تیم ملی والیبال بانوان افغانستان کشته شدن این بانوی ورزشکار را در گفت‌وگو با «ایندیپندنت» فارسی تأیید کرد، اما گفت غیر از خانواده ماه‌جبین، کسی از زمان دقیق و چگونگی این اتفاق آگاه نیست. ماه‌جبین تا قبل از فروپاشی دولت پیشین افغانستان، در باشگاه والیبال شهرداری کابل بازی می‌کرد و از بازیکنان موفق این باشگاه بود.
ثریا افضلی گفت قتل ماه‌جبین حکیمی احتمالا در اوایل اکتبر رخ داده است و به‌دلیل اینکه خانواده‌اش تهدید شده‌اند در این مورد با کسی صحبت نکنند، این مسئله پوشیده مانده است. به گفته افضلی، پس از فروپاشی دولت پیشین، دختران ورزشکار در سراسر افغانستان، با تهدید جدی امنیتی مواجه‌اند و افراد طالبان دنبال آن‌ها آمده‌اند و ‌خانه‌های شماری از آنان را در شهرهای گوناگون تفتیش کرده‌اند. بسیاری از دختران ورزشکار، به‌ویژه اعضای تیم والیبال بانوان افغانستان که در مسابقات خارجی و داخلی شرکت کرده‌اند و در برنامه‌های رسانه‌ای حضور داشته‌اند، در معرض تهدید جدی قرار دارند.
این مربی تیم ملی والیبال بانوان افغانستان گفت از میان بازیکنان این تیم، فقط دو نفر توانسته‌اند از طریق اقدام شخصی از افغانستان خارج شوند و بقیه‌ اعضای تیم در داخل افغانستان در تهدید و وحشت به سر می‌برند. خانم افضلی در این مورد گفت: «همه بازیکنان تیم والیبال و بقیه بانوان ورزشکار در وضعیت نامناسب و در ناامیدی و ترس به سر می‌برند. همه مجبور شده‌اند متواری شوند و در مکان‌های نامعلوم زندگی کنند.»
تلاش‌های اعضای تیم ملی والیبال بانوان افغانستان برای جلب حمایت سازمان‌ها و کشورهای خارجی برای خروجشان از افغانستان تاکنون بی‌نتیجه مانده است. کشته شدن ماه‌جبین به ترس و نگرانی آنان از اینکه هدف طالبان و افرادی قرار گیرند که از گذشته درصدد ممانعت از فعالیت ورزشی بانوان بوده‌اند، دامن زده است. با تسلط طالبان بر افغانستان، همه فعالیت‌های زنان در عرصه‌های ورزشی، سیاسی و اجتماعی متوقف شده است و نگرانی از ادامه‌ محدودیت‌ها بر زندگی و کار و امنیت جانی زنان فعال در صحنه های اجتماعی همچنان وجود دارد.
تیم ملی والیبال بانوان افغانستان نخستین ‌بار در سال ۱۹۷۸ تاسیس شد و فعالیت آن از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲، به‌دلیل جنگ داخلی و سپس حاکمیت طالبان، متوقف شد. تیم ملی والیبال بانوان افغانستان در دو رده سنی بزرگسال و جوانان فعالیت می‌کرد و در هر رده سنی، ۱۴ عضو داشت. این تیم هر سال در شماری از مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کرد که در برخی از مسابقات در کشورهای منطقه، موفق به کسب جوایزی نیز شد. حضور این تیم در مسابقات بین‌المللی همواره با حمایت گسترده در داخل افغانستان مواجه می‌شد و از حضور دختران افغان در بازی‌های بین‌المللی به‌عنوان نشانه‌ای از تلاش برای تثبیت جایگاه زنان در جامعه سنتی افغانستان یاد می‌شد.
 

یکی از اعضای گروه طالبان گفت: رنگ لباس زن‌ ها نباید جذاب باشد و خوش‌بو از خانه بیرون نروند.

یکی از اعضای گروه طالبان در گفت‌وگویی با تلویزیون طلوع در مورد شرایط طالبان برای پوشش زن‌ها گفت که کفش پاشنه بلند را خارجی‌ها برای تحریک جوانان ساخته‌اند و صدای آن توجه جوانان را جلب می‌کند.
او گفت رنگ لباس زن‌ها نباید جذاب باشد و خوش‌بو از خانه بیرون نروند.
 

آنان گفته‌اند که استفاده از تلفن‌های دوربین‌دار برای خانم‌ها ممنوع است.

 

بهشته ارغند، مجری زن طلوع نیوز افغانستان، از این کشور فرار کرد.

ارغند با مولوی عبدالحق حمد ، نماینده عالی طالبان مصاحبه کرد ، که تیتر اول روزنامه های جهان را به خود اختصاص داد ، زیرا اولین بار در تاریخ افغانستان بود که یک عضو طالبان به صورت زنده در تلویزیون کنار یک مجری زن نشسته بود.
اسپوتنیک گزارش داد، این روزنامه نگار به سی ان ان گفت که او از ترس طالبان افغانستان را ترک کرده است.

ارغند افزود که اگر وضعیت امنیتی کشور بهبود یابد ، برمی گردد.
در حالی که طالبان وعده داده بود که به رسانه های خبری اجازه می دهد آزادانه فعالیت کنند ، جامعه روزنامه نگاران از امنیت آن می ترسند و شدیدترین نگرانی ها را درباره گزارشگران زن در کشور ابراز می کنند.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان به نشریه آمریکایی نیویورک تایمز گفته است که “موسیقی در اسلام حرام است … اما ما به جای فشار وارد آوردن به مردم، امیدواریم بتوانیم آنها را قانع کنیم که چنین کاری نکنند.”

در زمان حکومت طالبان بر افغانستان در دهه ۱۹۹۰، موسیقی، تلویزیون و سینما در این کشور ممنوع بود و کسانی که این ممنوعیت را نادیده می‌گرفتند، به شدت مجازات می‌شدند. پس از سرنگونی طالبان در حمله ائتلاف به رهبری آمریکا، موسیقی در افغانستان امکان رشد یافت و موسسه ملی موسیقی در این کشور راه اندازی شد.
ظاهرا مجاهد در نظر دارد با ابراز امیدواری به ترک داوطلبانه موسیقی توسط مردم، وجهه بهتری از شرایط آتی مردم افغانستان تحت حکومت “طالبان جدید” ترسیم کند.
سخنگوی طالبان در مورد نگرانی جهانی درباره وضعیت زنان تحت حکومت طالبان هم گفت که “این نگرانی بی اساس است.” وی افزود که زنان مجبور نخواهند شد در خانه بمانند یا صورتشان را بپوشانند و همراهی مردان در زمان خروج از خانه فقط در سفرهای سه روزه یا بیشتر الزام آور خواهد بود.
به نوشته نیویورک تایمز، روز سه شنبه این هفته، ذبیح الله مجاهد به زنان هشدار داد تا زمانی که سیستم مناسبی ایجاد نشده است “برای امنیت خودشان” از خانه خارج نشوند زیر نفرات طالبان برای رفتار با زنان آموزش ندیده و ممکن است با آنان بدرفتاری کنند