رسا نشر – خبر روز

برچسب: ازدواج موقت

  • بچه حاصل از صیغه برای کیست؟ + ناگفته ها

    بچه حاصل از صیغه برای کیست؟ + ناگفته ها

     

    ایکه بچه حاصل از صیغه برای مادر است یا پدر یکی از موضوعات حقوقی است که باید بدانید.

    اگر از صیغه فرزند ی حاصل شود، مادر او حقی از این فرزند ندارد، در صورتی که در ازدواج کسی نمی تواند به زور فرزند را از مادرش جدا کند و مادر وظیفه بزرگ کردن فرزند را به عهده دارد.

    آنچه که مسلم است این است که بالاخره این فرزند مال پدر است. حال به نظر شما آیا این عاقلانه و منطقی است که یک فرزندی از رابطه ای صرفا موقت به وجود بیاد و بچه ای باشد که مادر ندارد؟ یا حتی بالعکس و یا با سپردن او به پرورشگاه، هم از نعمت پدر محروم باشد و هم از نعمت مادر؟ بچه ای که از یک رابطه موقت به صورت ناخواسته به دنیا می آید چه جایگاهی در اجتماع دارد. بچه ای که مادرش را هیچ وقت نمی شناسد خوب است!؟ بچه ای که از متعه به دنیا می آید مسلماً ناخواسته بوده و زاده یک رابطه موقت! و این تا آخر عمرش روی پیشانیش میماند! ما خودمون رو بگذاریم به جای چنین بچه ای! چه حسی به ما دست خواهد داد؟

    می دانم که قبل از ازدواج می شود شرط برای بچه دار نشدن تعیین کرد. اما به هر حال این موضوعی هست که وجود دارد و قابل انکار نیست. در ضمن ممکن است که طرفین شرط بچه دار نشدن را بکنند. اما اگر بر حسب اتفاق بعد از عده نگه داشتن آن خانم، باز هم بچه ای به وجود آمد، چکار باید کرد؟ فقط مسئله حضانت و سرپرستی و ارث و نفقه و… که مطرح نیست. بحث این است که این بچه به هر حال یک انسان است که باید در آینده در اجتماع زندگی کند. چه حس و تصوری به او دست خواهد داد؟بچه حاصل از صیغه برای کیست؟ + ناگفته ها|خبر فوری

    حضانت طفل در عقد موقت چه شرایطی دارد؟

    حضانت از نظر حقوقی به معنای اقتدار شخص در نگه داری و تربیت فرزند با تامین نیازهای فرزند می باشد که همواره مورد توجه والدین قرار دارد ، مسئله حضانت پس از جدایی والدین و در صورت فوت یک یا هر دو والد مطرح می شود وگرنه براساس قانون ، حضانت فرزند حق و تکلیف والدین می باشد ، شکل دیگری از حضانت که در ازدواج موقت رخ می دهد ، از جمله مواردی است که در صورت تولد فرزند از این ازدواج ، مورد بحث و بررسی باید قرار گیرد ، از این رو ، در این مقاله به بررسی مسئله حضانت طفل در عقد موقت پرداخته شده است.

    حضانت طفل در عقد موقت

    در رابطه با حضانت طفل در عقد موقت می توان گفت که عقد موقت که در کشور از آن به عنوان صیغه یاد می کنند ، عقدی است که موجب آن زن و مرد به مدت محدود و مشخص ، با یکدیگر در قبال پرداخت مهریه به زن ، زندگی مشترک زناشویی برقرار می کنند ، این گونه ازدواج که معمولا پنهانی و به دور از چشم خانواده ها رخ می دهد ، در برخی موارد موجب باردار شدن زن و در نتیجه با تولد فرزندی همراه خواهد بود و اما مسئله این است که حضانت طفل در عقد موقت بر عهده ی چه کسی خواهد بود ، پدر یا مادر فرزند ؟

    قانون مقرر کرده است که در عقد موقت به مانند عقد دائم ، پدر مسئول فرزند حاصل از عقد موقت خواهد بود و وی باید هزینه های زندگی او را بپردازد ، از سوی دیگر در مورد حضانت فرزند نیز قانون عنوان می کند که به مانند عقد دائم ، حضانت فرزند حاصل از عقد موقت تا ۷ سالگی با مادر خواهد و پی از آن ، حضانت به پدر محول می گردد و در صورت پذیرش حضانت فرزند ، دختر تا ۹ سالگی و پسر تا ۱۵ سالگی می توانند تحت حضانت پدر باشند.

    پس از این سنین ، دختر و پسر می توانند ، تعیین کنند که با چه کسی زندگی کنند زیرا دیگر از حضانت خارج می شوند و اگر پس از ۷ سالگی پدر ، خواهان حضانت فرزند نباشد ، مادر جهت دریافت حضانت اولویت خواهد داشت ، کما اینکه همچنان پدر باید مخارج فرزند را بپردازد .

    مشکلات حضانت فرزند در عقد موقت
    در عقد موقت به دلیل عدم ثبت آن در شناسنامه ها ، همواره اثبات نصب فرزند به پدر مربوطه برای مادر با مشکلات بسیاری روبرو است و به دلیل پنهانی بودن آن و در بسیاری از موارد به دلیل متاهل بودن مردان ، همواره مرد از قبول منتصب بودن فرزند به خود ، خودداری خواهد کرد ، لذا جهت سپردن حضانت فرزند به پدر ، ابتدا مادر در دادگاه باید ثابت کند که فرزند متولد شده از آن پدر مورد نظر است.

     

  • برای گذران زندگی و تامین هزینه های اعتیاد، صیغه مردان متاهل می شدم/ مردی که از او بچه دار شدم از ترس آبرویش دیگر سراغم نیامد

    برای گذران زندگی و تامین هزینه های اعتیاد، صیغه مردان متاهل می شدم/ مردی که از او بچه دار شدم از ترس آبرویش دیگر سراغم نیامد

     

    او گفت: در یکی از روستاهای انتهای بولوار پنجتن به دنیا آمدم. پدرم نه تنها اوضاع مالی مناسبی نداشت بلکه بیشتر درآمدش را صرف خرید موادمخدر می‌کرد. از آن جایی که من وابستگی خاصی به پدرم داشتم، مدام در کنار بساط او می‌نشستم و کارهایش را انجام می‌دادم، به گونه‌ای که حتی برای خرید موادمخدر نیز همراهش می‌رفتم و از او جدا نمی‌شدم. در واقع من با خواهر و برادران دیگرم فرق داشتم و تنها با پدرم زندگی می‌کردم.

    حال و هوای خماری و نشئگی را به خوبی درک می‌کردم. هیچ علاقه‌ای هم به درس و مدرسه نداشتم و فقط از نشستن پای بساط موادمخدر پدرم لذت می‌بردم. تا این که بالاخره در همان مقطع ابتدایی ترک تحصیل کردم. با این حال همواره بین پدرم و دیگر اعضای خانواده درگیری بود که چرا اجازه نمی‌دهد من نیز در دامان مادرم تربیت شوم. خلاصه ۱۳ سال بیشتر نداشتم که یکی از هم بساطی‌های پدرم از من خواستگاری کرد.برای گذران زندگی و تامین هزینه های اعتیاد، صیغه مردان متاهل می شدم/ مردی که از او بچه دار شدم از ترس آبرویش دیگر سراغم نیامد

    با آن که همه اعضای خانواده ام مخالف این ازدواج بودند، اما فقط با رضایت یک جانبه پدرم، پای سفره عقد نشستم و با جوانی ازدواج کردم که ۱۴ سال از من بزرگ‌تر بود. او که خود موادمخدر می‌فروخت و اعتیاد شدیدی به این مواد افیونی داشت، با وعده و وعیدهای رویایی، پدرم را خام کرده بود. بالاخره سه ماه بعد جشن عروسی من وسهراب برگزار شد و ما زندگی مشترک مان را در حالی آغاز کردیم که پدرم نیز از سوی خانواده ام طرد شده بود و جا و مکانی نداشت. به همین دلیل او نیز به منزل ما آمد.

    در واقع محل زندگی مشترک مان پاتوق مصرف و خرید و فروش موادمخدر بود، به گونه‌ای که شب‌ها عده زیادی از معتادان و قاچاقچیان به خانه ما رفت و آمد می‌کردند. هنوز یک سال بیشتر از آغاز زندگی مشترک من و سهراب نگذشته بود که او را به جرم حمل مقادیر زیادی موادمخدر دستگیر کردند و آن منزل که پاتوق استعمال موادمخدر بود، پلمب شد. بعد از این ماجرا، من هم که معتاد بودم آواره کوچه و خیابان شدم، ولی گاهی به ملاقات همسرم می‌رفتم و به او دلداری می‌دادم.

    بالاخره یکی از اهالی محله اتاقک مخروبه‌ای را در اختیارم گذاشت که من به جای پرداخت اجاره، امور شخصی مادر پیرش را انجام بدهم.

    در حالی که دو سال از زندانی شدن همسرم می‌گذشت متوجه بارداری ام شدم و با خودم فکر می‌کردم که شاید این موضوع موجب تخفیف مجازات همسرم شود. اما این گونه نشد. با تولد پسرم اوضاع زندگی ام به هم ریخت و آشفته‌تر شد چرا که من فقط برای تامین هزینه‌های اعتیادم تلاش می‌کردم و حس مادری را از یاد برده بودم. دیگر به ملاقات همسرم نیز نمی‌رفتم. یک سال از تولد فرزندم گذشته بود که از همسرم طلاق گرفتم و به سوی پدرم بازگشتم، اما او نیز اوضاعی بهتر از من نداشت تا این که چند ماه بعد بر اثر عوارض ناشی از اعتیاد جان سپرد و من دوباره آواره و سرگردان شدم.

    چندین بار تصمیم به ترک اعتیاد گرفتم، اما با این زندگی آشفته دوباره به موادمخدر پناه می‌بردم تا جایی که مجبور بودم برای تامین هزینه‌های اعتیادم به عقد موقت مردان متأهل دربیایم تا حداقل برای مدتی هزینه‌های اعتیادم تامین شود و از سرگردانی و آوارگی نجات یابم.

    خلاصه در یکی از همین ازدواج‌های موقت، فرزند دیگرم نیز به دنیا آمد و همسرم به خاطر ترس از متلاشی شدن زندگی اش مرا رها کرد و هیچ گاه به سراغم نیامد. این در حالی بود که دیگر به خاطر چندین ازدواج و رفت و آمدهای آن‌ها به منزلم، انگشت نمای محله شده بودم و همه اهالی به چشم زنی بی بند و بار به من می‌نگریستند تا این که چند ماه قبل به کلانتری آمدم و سرگذشتم را بازگو کردم.  با دستور رئیس کلانتری و هماهنگی‌های قضایی فرزندانم تحویل بهزیستی داده شدند و من هم در یکی از مراکز ترک اعتیاد تحت درمان قرار گرفتم. وقتی از چنگ این هیولای وحشتناک نجات یافتم، با کمک خیران منزلی برای اقامتم فراهم شد و کودکانم دوباره به آغوشم بازگشتند. اکنون نیز در مکان مناسبی مشغول کار شده ام، روزهای خوشبختی را با همه وجودم حس می‌کنم.

    ۱۷۳۰۲

    منبع: خبر آنلاین

  • زن برای ادامه رابطه “بله” نگفت، شوهرصیغه ای در فضای مجازی انتقام گرفت

    زن برای ادامه رابطه “بله” نگفت، شوهرصیغه ای در فضای مجازی انتقام گرفت

    زن برای ادامه رابطه

    رسیدگی به پرونده در دستور کار  پلیس قرار گرفت و پس از بررسی ادله ارائه‌شده توسط شاکی و مستندات جمع‌آوری‌شده، مشخص شد مزاحم اینترنتی همان فرد مورد ادعای شاکی استکه قبلا همسرصیغه ای بوده است.

    متهم در تحقیقات مقدماتی منکر هرگونه جرمی شد و با سخنان گمراه‌کننده قصد فریب پلیس را داشت، اما سرانجام لب به سخن گشود و انگیزه‌ خود را از انتقام‌گیری اینترنتی، علاقه به ادامه رابطه با شاکی عنوان کرد.

    سرهنگ مرتضی ابوطالبی، رئیس پلیس فتای استان یزد، در این رابطه به کاربران فضای مجازی هشدار داد: کاربران به‌هیچ‌عنوان تصاویر شخصی و خصوصی خود را در اختیار دیگران قرار ندهند و از اشتراک‌گذاری تصاویر خانوادگی خود در شبکه‌های اجتماعی حتی برای افراد قابل اعتماد هم خودداری کنند و به‌ منظور پیشگیری از بروز برخی جرائم سایبری مانند انتشار تصاویر شخصی و خانوادگی در این فضا از ذخیره این تصاویر روی سیستم‌های رایانه‌ای متصل به اینترنت و تلفن همراه خودداری کنند.

     

    منبع: خبر آنلاین