در حالی که خبر قطع همکاری حدود ۵۰ نفر از اساتید دانشگاه صنعتی شریف در روزهای گذشته بازتاب گستردهای داشته است، بررسیهای دقیقتر نشان میدهد که بخش قابل توجهی از این خروجها موقتی بوده و بدنه علمی دانشگاه همچنان از ثبات نسبی برخوردار است. با وجود این جابجاییها، دانشگاه شریف همچنان در مسیر جذب و توسعه علمی گام برمیدارد و تلاش میکند تا سرمایه انسانی خود را حفظ کند.
به گزارش رسا نشر و به نقل از مهر، در سالهای اخیر صحبت از مهاجرت و خروج نیروهای متخصص از کشور داغ است. اما چه خبر از وضعیت اساتید دانشگاههای برتر کشور؟ سعید بهزادیپور، مدیر دفتر ارزیابی و نظارت دانشگاه صنعتی شریف، در گفتوگو با مهر، تصویری واقعبینانه از وضعیت فعلی دانشگاه ارائه داده است.
بهزادیپور میگوید: «بهطور متوسط، هر سال ۱۵ تا ۲۵ نفر عضو هیئت علمی جدید به دانشگاه شریف میپیوندند. البته در سالهای ابتدایی همکاری، تعدادی به دلایل مختلف از جمله فرصتهای شغلی در خارج از کشور یا تغییر مسیر، از دانشگاه جدا میشوند. معمولاً از هر ۱۵ تا ۲۵ نفر، حدود ۴ تا ۵ نفر در همان سالهای اولیه از مجموعه خارج میشوند.»
او با اشاره به تعداد کل اعضای هیئت علمی دانشگاه توضیح میدهد: «در حال حاضر حدود ۴۶۰ عضو هیئت علمی در دانشگاه شریف مشغول به کار هستند. اما بخشی از این افراد به دلیل فرصتهای مطالعاتی، ماموریت یا مرخصی بدون حقوق، حضور مستمر ندارند. سیاست دانشگاه انعطافپذیری و حفظ ارتباط علمی با این افراد است و اولویت با بازگشت آنها به دانشگاه است.»
وی افزود: «در حال حاضر حدود ۶۰ تا ۶۵ نفر از اعضای هیئت علمی در وضعیت ماموریت، فرصت مطالعاتی یا مرخصی هستند که اکثر آنها پس از پایان دوره به دانشگاه بازمیگردند. به این ترتیب، نزدیک به ۴۰۰ نفر بهصورت تماموقت در دانشگاه فعالیت میکنند. این آمار نشاندهنده ثبات نسبی بدنه علمی دانشگاه است و جابجاییها عمدتاً موقتی هستند.»
بهزادیپور درباره آمار جذب اعضای هیئت علمی در سالهای اخیر گفت: «در بازه سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴، روند جذب نیرو در دانشگاه شریف تداوم داشته است. در این بازه زمانی، از طریق فراخوانهای رسمی و بنیاد ملی نخبگان، ۸۵ عضو هیئت علمی جدید جذب شدهاند. در سال ۱۴۰۰، ۱۳ نفر، در ۱۴۰۱، ۱۶ نفر، در ۱۴۰۲، ۱۵ نفر، در ۱۴۰۳، ۱۹ نفر و در ۱۴۰۴ (تاکنون) ۲۲ نفر به جمع اساتید دانشگاه اضافه شدهاند.»
او تاکید میکند: «این آمار نشاندهنده استمرار فرآیند توسعه علمی دانشگاه است و برخلاف برخی برداشتها، خروج چشمگیری نداشتهایم. جذب نیروهای جدید نیز متناسب با نیازهای آموزشی و پژوهشی ادامه دارد.»
در مورد وضعیت اساتیدی که به طور مستمر در دانشگاه حضور ندارند، بهزادیپور توضیح میدهد: «طبق آمار مربوط به مردادماه، ۵۳ نفر از اعضای هیئت علمی در حال حاضر حضور مستمر ندارند. از این میان، ۲۶ نفر در حالت «عدم حضور موقت»، ۸ نفر در مرخصی بدون حقوق، ۲ نفر در مرخصی استعلاجی، ۱۳ نفر مأمور و ۳ نفر در فرصت مطالعاتی هستند. خوشبختانه، تنها حدود ۴ تا ۵ نفر از اعضای در مرخصی بدون حقوق در معرض عدم بازگشت قرار دارند.»
او افزود: «از سال ۱۳۹۶ تاکنون، حدود ۵۰ مورد قطع همکاری قطعی ثبت شده است که میانگین آن کمتر از ۱۰ نفر در سال است. از این تعداد، حدود ۳۰ نفر هنوز در فهرست افراد قابل بازگشت قرار دارند و دانشگاه با جدیت پیگیر بازگشت آنهاست. برخی از این افراد از نظر علمی در سطح بالایی قرار دارند و دانشگاه تمایل زیادی به ادامه همکاری با آنها دارد.»
مدیر دفتر ارزیابی و نظارت دانشگاه صنعتی شریف در پایان بر اهمیت فضای علمی و انسانی دانشگاه تاکید کرد و گفت: «نوسانات طبیعی در حضور اعضای هیئت علمی در همه دانشگاههای معتبر جهان وجود دارد، اما در دانشگاه صنعتی شریف، این روند با مدیریت دقیق، ارتباط مستمر با اساتید و سیاستهای حمایتی همراه است.»
به گفته او، دانشگاه صنعتی شریف در مسیر حفظ و ارتقای سرمایه انسانی خود حرکت میکند و با تکیه بر ظرفیتهای علمی داخلی، همچنان یکی از پایدارترین و پویاترین بدنههای هیئت علمی کشور را در اختیار دارد. این سوال مطرح است که با وجود این تلاشها، تا چه حد میتوانیم اطمینان داشته باشیم که نخبگان علمی کشور در مسیر شکوفایی در داخل بمانند؟
